Studia w Wielkiej Brytanii – kompletny przewodnik 2026

Stoisz na Parliament Square w Londynie. Po lewej stronie Westminster Abbey, po prawej – Houses of Parliament z Big Benem, który właśnie wybija piątą. Kilkaset metrów dalej, za Tamizą, wznosi się kampus King’s College London, gdzie w tej chwili studenci z czterdziestu krajów opuszczają bibliotekę Maughan i ruszają na wieczorne seminarium. Jeszcze tego samego dnia, 600 kilometrów na północ, student z Krakowa zamyka laptop w bibliotece National Library of Scotland i idzie na kolację z widokiem na Edinburgh Castle. To nie jest opis z folderu British Council; to zwykły wtorek na brytyjskich uczelniach, które od wieków przyciągają najzdolniejszych ludzi z całego świata.

Wielka Brytania to kolebka nowoczesnego szkolnictwa wyższego. Cztery brytyjskie uczelnie zajmują miejsca w globalnym top 10 rankingu QS – żaden inny kraj europejski nie ma więcej niż jednej. System tutoring’u w Oxfordzie i Cambridge nie zmienił się od średniowiecza, a mimo to produkuje absolwentów, którzy kształtują politykę, naukę i biznes na skalę globalną. Ale dla polskiego maturzysty studia w UK w 2026 roku wyglądają zupełnie inaczej niż jeszcze pięć lat temu: po Brexicie Polacy traktowani są jako studenci międzynarodowi, co oznacza czesne rzędu £20 000–£40 000 rocznie, konieczność uzyskania wizy studenckiej i zupełnie nowy rachunek ekonomiczny.

W tym przewodniku przeprowadzę cię przez wszystko, co musisz wiedzieć, żeby aplikować na brytyjskie uczelnie: od systemu UCAS (5 wyborów, jeden personal statement), przez wymagania dotyczące polskiej matury i równoważniki A-levels/IB, koszty czesnego i życia, system wizowy Student visa, aż po porównanie najlepszych uczelni; Oxfordu, Cambridge, Imperial College, UCL, LSE, Edynburga i wielu innych. Jeśli rozważasz studia w języku angielskim na najwyższym poziomie, ten artykuł da ci pełny obraz.

Rankingi i reputacja – dlaczego UK?

Wielka Brytania dominuje europejskie rankingi uniwersyteckie w sposób, który żaden inny kraj na kontynencie nie jest w stanie naśladować. W rankingu QS World University Rankings 2025 cztery brytyjskie uczelnie zajmują miejsca w top 10: Oxford (#3), Cambridge (#5), Imperial College London (#2) i UCL (#9). Dla porównania – najlepsza uczelnia niemiecka (TU Munich) zajmuje 28. miejsce, najlepsza francuska (PSL Paris), 24., a najlepsza polska (Uniwersytet Warszawski) – okolicę pozycji 260.

W rankingu Times Higher Education 2025 obraz jest podobny: Oxford na 1. miejscu na świecie, Cambridge na 5., Imperial na 8. Ranking Complete University Guide 2025, najpopularniejszy w samym UK – pokazuje wewnętrzną hierarchię: Oxford, Cambridge, St Andrews, LSE, Imperial, Durham, UCL, Warwick, Bath, Edinburgh tworzą czołówkę. W rankingach przedmiotowych brytyjskie uczelnie dominują szczególnie w prawie (Oxford, Cambridge, LSE), medycynie (Oxford, Cambridge, Imperial, Edinburgh, KCL), inżynierii (Imperial, Cambridge), ekonomii i biznesie (LSE, Cambridge, Oxford, Warwick) oraz informatyce (Oxford, Cambridge, Imperial, Edinburgh).

To, co naprawdę wyróżnia brytyjskie uczelnie, to nie same pozycje w rankingach, ale model kształcenia. System tutorial’owy w Oxfordzie i Cambridge; regularne spotkania jeden na jeden z tutorem, który jest ekspertem światowej klasy – nie istnieje w tej formie nigdzie indziej na świecie. Brytyjskie studia licencjackie trwają 3 lata (4 w Szkocji) zamiast standardowych 4–5 w Polsce czy USA, co oznacza szybsze wejście na rynek pracy. Program jest intensywny i wysoce wyspecjalizowany; od pierwszego dnia uczysz się wybranego kierunku, bez ogólnych przedmiotów. To fundamentalna różnica w porównaniu z amerykańskim systemem liberal arts czy nawet holenderskim podejściem. Brytyjski absolwent wychodzi z uczelni jako specjalista po trzech latach – polski czy amerykański po czterech lub pięciu.

System UCAS – jak aplikować na brytyjskie uczelnie krok po kroku

Rekrutacja na niemal wszystkie brytyjskie uczelnie (z wyjątkiem nielicznych szkockich ścieżek direct entry) odbywa się przez UCAS (Universities and Colleges Admissions Service); centralny portal, który pełni rolę podobną do polskiego systemu IRK, ale z kilkoma fundamentalnymi różnicami. Zrozumienie mechaniki UCAS jest kluczowe, bo to system, w którym strategia wyboru ma ogromne znaczenie.

Podstawowa zasada: w UCAS możesz złożyć maksymalnie 5 wyborów (choices). Każdy wybór to kombinacja uczelnia + program studiów – możesz aplikować na 5 różnych uczelni na ten sam kierunek, na 5 różnych kierunków na jednej uczelni, albo dowolną mieszankę. Istotne ograniczenie: nie możesz aplikować jednocześnie na Oxford i Cambridge; musisz wybrać jedno z nich. Nie możesz też złożyć więcej niż 4 aplikacji na medycynę, stomatologię lub weterynarii (piąty wybór musi być na inny program).

Koszt aplikacji to £28 (jednorazowa opłata za wszystkie 5 wyborów – od cyklu 2025 UCAS uprościł cennik). To jedna z najtańszych aplikacji w porównaniu z USA (gdzie sam Common App jest darmowy, ale każda uczelnia pobiera $50–$90) czy Holandią (Studielink bezpłatny, ale manualne opłaty na uczelniach).

Personal statement – jeden esej, pięć szans

Personal statement to najważniejszy element twojej aplikacji UCAS (obok wyników maturalnych). To esej o długości do 4 000 znaków (nie słów; znaków ze spacjami, co daje około 600–700 słów), w którym musisz przekonać uczelnie, że jesteś odpowiednim kandydatem. Od cyklu rekrutacyjnego 2025/2026 UCAS zmienił format – zamiast jednego ciągłego eseju, są teraz trzy pytania strukturalne: dlaczego chcesz studiować ten kierunek, jakie masz doświadczenia i umiejętności, oraz co czyni cię dobrym kandydatem.

Kluczowa komplikacja: piszesz jeden personal statement dla wszystkich 5 wyborów. To oznacza, że jeśli aplikujesz na prawo na Oxford, LSE, UCL, KCL i Bristol; twój esej musi być wystarczająco ogólny, żeby pasował do wszystkich pięciu uczelni, ale jednocześnie wystarczająco konkretny, żeby pokazał głębokie zainteresowanie kierunkiem. Dlatego w UK powszechna jest strategia aplikowania na ten sam lub bardzo podobny kierunek na wszystkich 5 uczelniach. Nie próbuj aplikować na ekonomię na jednej uczelni i inżynierię na drugiej – twój personal statement tego nie udźwignie.

Referencja i predicted grades

Oprócz personal statement potrzebujesz referencji od nauczyciela lub doradcy szkolnego. W polskim systemie nie mamy tradycji list of recommendation w takim stylu, więc to wymaga przygotowania. Wybierz nauczyciela, który zna cię dobrze i potrafi pisać konkretnie o twoich osiągnięciach akademickich, nie o tym, że jesteś „grzecznym uczniem”.

Dla polskich kandydatów istotny jest temat predicted grades. Brytyjski system opiera się na warunkowych ofertach (conditional offers): uczelnia mówi „przyjmujemy cię, jeśli na maturze zdasz X”. Ale żeby wystawić tę ofertę, potrzebuje prognozowanych wyników – predicted grades. W polskim systemie nauczyciele nie prognozują ocen maturalnych, więc musisz poprosić szkołę o wystawienie zaświadczenia z dotychczasowymi ocenami (average grades z przedmiotów rozszerzonych) i ewentualnie prognozą. UCAS akceptuje polską maturę jako kwalifikację, ale szkoła musi jasno przedstawić twoje dotychczasowe wyniki i oczekiwane oceny.

Polska matura w UK – przeliczanie wyników i równoważniki

Brytyjskie uczelnie oficjalnie uznają polską maturę (Świadectwo Dojrzałości) jako kwalifikację wstępną na studia licencjackie. Organizacja ENIC-NARIC UK (teraz UK ENIC) potwierdza, że polska nowa matura z rozszerzeniami jest odpowiednikiem A-levels; pod warunkiem, że zdasz 3–4 przedmioty na poziomie rozszerzonym z wynikami odpowiadającymi wymaganiom danej uczelni.

Jak przebiega przeliczanie? Brytyjski system A-levels operuje literami: A* (najwyższa), A, B, C, D, E (zdane). Polska matura operuje procentami. Orientacyjne przeliczenie wygląda następująco: 90–100% z polskiej matury rozszerzonej ≈ A*, 80–89% ≈ A, 70–79% ≈ B, 60–69% ≈ C. Jeśli więc uczelnia wymaga A*AA z A-levels, musisz mieć mniej więcej 90%+ z jednego przedmiotu rozszerzonego i 80%+ z dwóch pozostałych. To są orientacyjne odpowiedniki – każda uczelnia ustala własne przeliczniki, więc zawsze sprawdź stronę „international qualifications” danej uczelni. Szczegółowe przeliczanie wyników polskiej matury opisaliśmy w osobnym przewodniku.

Dla International Baccalaureate (IB) sytuacja jest prostsza; brytyjskie uczelnie od lat operują na punktach IB i podają wymagania wprost (np. 38 punktów, z czego 6,6,6 z Higher Level). Jeśli zdajesz maturę IB w polskim liceum, twoje wyniki są bezpośrednio porównywalne bez przeliczania.

A co z egzaminem SAT? W przeciwieństwie do uczelni w Europie kontynentalnej (gdzie SAT bywa akceptowany jako samodzielna kwalifikacja), brytyjskie uczelnie traktują SAT wyłącznie jako uzupełnienie – w ramach systemu amerykańskiego, wymagając SAT plus 3–5 egzaminów AP (Advanced Placement) na oceny 4–5. Sam wynik SAT bez AP nie wystarczy na większość uczelni UK. Jeśli jednak przygotowujesz się do SAT z innych powodów (np. planujesz też aplikować do USA), możesz ćwiczyć na okiro.io. Więcej informacji o SAT w europejskim kontekście znajdziesz w naszym przewodniku po wynikach SAT na studia w Europie.

Wymagania językowe – IELTS i TOEFL

Jako Polak, którego język ojczysty nie jest angielski, musisz udowodnić znajomość języka. Standardowe wymagania:

• IELTS Academic: 6.0–7.5 overall (typowo 6.5 dla STEM, 7.0 dla prawa i humanistyki, 7.5 dla Oxbridge)
• TOEFL iBT: 80–110 (typowo 92 dla STEM, 100 dla humanistyki)
• Cambridge C1 Advanced (CAE): 176–185+ (zależy od uczelni)
• Duolingo English Test: 110–130 (akceptowany przez rosnącą liczbę uczelni, ale nie przez Oxbridge)

Przygotuj się do testów językowych z prepclass.io – platforma oferuje pełne testy próbne IELTS i TOEFL z feedbackiem AI. Porównanie obu testów znajdziesz w naszym przewodniku TOEFL vs IELTS.

Topowe uczelnie UK – przegląd dla polskiego kandydata

Wielka Brytania ma ponad 160 uczelni, ale dla polskiego maturzysty szukającego najwyższej jakości edukacji najważniejsze są uczelnie z Russell Group – grupy 24 wiodących uniwersytetów badawczych, odpowiednika amerykańskiej Ivy League. Poniżej omawiamy najważniejsze z nich.

Oxford i Cambridge – legenda i rzeczywistość

Oxford i Cambridge to uczelnie, które nie potrzebują wprowadzenia; ale warto zrozumieć, co oznaczają dla polskiego kandydata. Obie wymagają 90–100% z polskiej matury rozszerzonej (3 przedmioty), dodatkowych testów wstępnych (MAT dla matematyki, ESAT dla nauk ścisłych i inżynierii, LNAT dla prawa w Oxfordzie) i obowiązkowej rozmowy kwalifikacyjnej (grudzień, możliwa online). Acceptance rate na Oxfordzie to około 15%, na Cambridge – 18%, ale na najpopularniejszych kierunkach (ekonomia, prawo, informatyka, medycyna) spada do 5–10%.

Najważniejsza zasada: nie możesz aplikować na Oxford i Cambridge jednocześnie. Musisz wybrać jedno. Oxford jest tradycyjnie silniejszy w humanistyce, filozofii i prawie; Cambridge; w naukach ścisłych, inżynierii i matematyce. W praktyce obie uczelnie są doskonałe w niemal wszystkim.

Imperial, UCL i LSE – londyński trójkąt

Imperial College London to uczelnia wyłącznie STEM i biznesowa – brak humanistyki, nauk społecznych czy sztuk. Jeśli chcesz studiować inżynierię, informatykę, fizykę lub medycynę na poziomie Oxbridge, ale w sercu Londynu (kampus w South Kensington, między Natural History Museum a Royal Albert Hall); Imperial jest twoim wyborem. Wymaga typowo 85–95% z polskiej matury rozszerzonej.

UCL (University College London) jest największym uniwersytetem w Londynie z ponad 46 000 studentów i jedną z najbardziej zróżnicowanych ofert kierunkowych. Światowej klasy architektura (Bartlett School – #1 na świecie), edukacja (#1 na świecie), prawo, nauki społeczne, medycyna. UCL jest mniej selektywny niż Oxbridge i Imperial; typowe wymagania to 80–95% z polskiej matury, zależnie od programu.

LSE (London School of Economics) to mała, wysoce specjalistyczna uczelnia skoncentrowana na naukach społecznych, ekonomii, finansach, prawie i politologii. Z 71% studentów międzynarodowych jest najbardziej globalną uczelnią w UK. LSE ma reputację „bramki do City” – absolwenci trafiają masowo do Goldman Sachs, JP Morgan, McKinsey i do rządów na całym świecie. Wymaga typowo 85–95% z polskiej matury rozszerzonej (matematyka rozszerzona obowiązkowa na większości kierunków).

Edinburgh, St Andrews, Manchester, Warwick – poza Londynem

Nie wszystko w UK kręci się wokół Londynu; i dla wielu polskich studentów uczelnie poza stolicą oferują lepszy stosunek jakości do ceny. University of Edinburgh (#27 QS) to czołowa uczelnia Szkocji z wyjątkową informatyką i AI, w mieście, które jest tańsze od Londynu o 20–30%. St Andrews – najstarsza uczelnia Szkocji (1413), #1 w UK według Guardian 2025, kameralna atmosfera, doskonałe nauki humanistyczne i IR.

University of Manchester (#34 QS) to największy kampus w UK z silną inżynierią, biznesem i naukami ścisłymi; i kosztami życia niższymi o 30–40% niż Londyn. University of Warwick (#69 QS) jest szczególnie silny w biznesie (Warwick Business School – top 3 w UK), ekonomii i matematyce; to target school dla londyńskiego City, porównywalny z LSE pod względem perspektyw kariery w finansach.

Warto też wspomnieć o Bristolu (inżynieria lotnicza, weterynaria, prawo) i Durhamie (system college’ów jak Oxbridge, humanistyka, biznes) – obie uczelnie oferują światowej klasy edukację w miastach tańszych niż Londyn. Więcej o King’s College London; jednej z najstarszych i najlepszych uczelni medycznych w Europie – przeczytasz w osobnym przewodniku.

Koszty studiów i życia w UK po Brexicie

To jest sekcja, w której studia w Wielkiej Brytanii wyglądają najmniej korzystnie na tle reszty Europy. Przed Brexitem (do roku akademickiego 2020/2021) polscy studenci płacili £9 250 rocznie, tyle samo co Brytyjczycy – i mieli dostęp do Student Finance England (pożyczki studenckiej). Od roku 2021/2022 obywatele UE, w tym Polacy, traktowani są jako studenci międzynarodowi. To oznacza:

Czesne, zależne od uczelni, programu i lokalizacji:

• Nauki humanistyczne i społeczne: £18 000–£28 000/rok (np. LSE: £24 264, UCL: £26 200, Edinburgh: £22 000)
• Nauki ścisłe i inżynieryjne: £25 000–£38 000/rok (np. Imperial: £38 900 za inżynierię, Cambridge: £33 825)
• Medycyna: £35 000–£58 000/rok (np. Oxford medycyna: £37 510, Imperial medycyna: £48 800)
• Biznes i ekonomia: £20 000–£30 000/rok (np. Warwick BSc Economics: £28 410, Manchester: £25 500)

Porównaj to z alternatywami: holenderskie uczelnie pobierają 2 530 EUR/rok za czesne dla obywateli UE (np. Maastricht University, University of Amsterdam). Niemieckie uczelnie – 0 EUR (TU Munich). Copenhagen Business School; 0 DKK. Studia w UK są 10–40 razy droższe niż na porównywalnych uczelniach europejskich.

Koszty życia – Londyn vs reszta UK

Koszty życia w UK różnią się dramatycznie zależnie od lokalizacji. Londyn jest zdecydowanie najdroższy: zakwaterowanie to £800–£1 500/miesiąc (pokój w mieszkaniu dzielonym), wyżywienie £250–£400, transport £150+ (Oyster card), łącznie £1 300–£2 000 miesięcznie (ok. 7 000–10 600 PLN). Poza Londynem koszty spadają o 30–40%: w Manchesterze, Bristol, Durham czy Edinburgh realistyczny budżet to £900–£1 300 miesięcznie (ok. 4 800–6 900 PLN).

Na 3-letni program licencjacki łączny koszt (czesne + życie) wynosi:

• Londyn (humanistyka): £120 000–£150 000 (ok. 640 000–800 000 PLN)
• Londyn (STEM): £140 000–£180 000 (ok. 750 000–960 000 PLN)
• Poza Londynem: £100 000–£130 000 (ok. 530 000–690 000 PLN)
• Szkocja (4 lata): £130 000–£170 000 (ok. 690 000–900 000 PLN)

To ogromne kwoty. Dla porównania – 3-letnie studia w Holandii kosztują łącznie około 50 000 EUR (215 000 PLN), a w Niemczech; 33 000 EUR (142 000 PLN). Decyzja o studiach w UK musi być świadoma finansowo.

Stypendia i wsparcie finansowe

Bądźmy szczerzy: możliwości stypendialne dla polskich studentów undergraduate w UK są ograniczone. Nie istnieje odpowiednik holenderskiego lub skandynawskiego systemu niskiego czesnego – brytyjski model zakłada, że studenci międzynarodowi płacą pełną kwotę. Ale istnieją opcje, które warto znać.

Stypendia uczelniane; wiele uczelni oferuje scholarships dla wybitnych studentów międzynarodowych. Przykłady: UCL Global Undergraduate Scholarships (£4 000/rok), Imperial President’s Undergraduate Scholarships (pełne czesne – bardzo konkurencyjne, 20–30 rocznie), Edinburgh Global Undergraduate Mathematics Scholarship (£4 000/rok), Warwick Chancellor’s International Scholarship (czesne + utrzymanie; niezwykle selektywne). Większość stypendiów pokrywa tylko częściowo koszty i jest bardzo konkurencyjna.

External scholarships – NAWA (Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej) oferuje programy wspierające polskich studentów za granicą. Fundacja Kościuszkowska, Fundacja Fulbrighta (raczej USA), lokalne fundacje i stowarzyszenia mogą też pomóc. Kwoty są zazwyczaj skromne (kilka tysięcy PLN), ale każda pomoc się liczy.

Praca zarobkowa; na wizie studenckiej (Student visa) możesz pracować do 20 godzin tygodniowo w trakcie semestru i pełny etat w wakacje. Przy brytyjskiej płacy minimalnej £11,44/h (dla osób 21+) to potencjalnie £900–£1 000 miesięcznie brutto – co pokryje dużą część kosztów życia, ale nie czesne. Wielu polskich studentów w UK pracuje w kawiarniach, restauracjach, sklepach, jako tutorzy albo w administracji uczelni.

Student Finance; niestety, Student Finance England (pożyczka studencka spłacana po ukończeniu studiów, kiedy zarobki przekroczą próg) nie jest dostępna dla obywateli UE po Brexicie. To była kluczowa zmiana – przed Brexitem Polacy mogli pożyczyć do £9 250 na czesne (spłacane po studiach), teraz muszą finansować czesne z własnych środków.

Wiza studencka i Graduate Route

Od 2021 roku każdy polski student w UK potrzebuje Student visa (dawniej Tier 4). Oto co musisz wiedzieć:

1. CAS (Confirmation of Acceptance for Studies); po przyjęciu na uczelnię otrzymujesz numer CAS, który jest podstawą aplikacji wizowej
2. Opłata wizowa: £490
3. IHS (Immigration Health Surcharge): £1 035/rok – opłata za dostęp do NHS (brytyjski system zdrowia)
4. Dowód środków finansowych: musisz wykazać £1 334/miesiąc (Londyn) lub £1 023/miesiąc (poza Londynem) na 9 miesięcy, ok. £9 200–£12 000 na koncie
5. Wniosek online + wizyta w centrum wizowym VFS Global (biometria) – zazwyczaj w Warszawie
6. Czas rozpatrywania: 3–4 tygodnie (standard), 5–10 dni roboczych (priority za dodatkową opłatą)

Graduate Route – 2 lata pracy po studiach

Po ukończeniu studiów masz prawo do Graduate Route; 2-letniej wizy pozwalającej na pracę w UK bez ograniczeń (3 lata dla absolwentów PhD). Koszt: £822. Nie wymaga sponsora – możesz pracować w dowolnej branży i stanowisku. Graduate Route nie może być przedłużona; po 2 latach musisz przejść na Skilled Worker visa (wymagającą sponsora od pracodawcy) lub opuścić UK.

Graduate Route jest jednym z głównych argumentów za studiami w UK: daje ci 2 lata na zdobycie doświadczenia zawodowego na jednym z najbardziej dynamicznych rynków pracy w Europie, z dostępem do londyńskiego City, sektora tech, konsultingu i korporacji międzynarodowych. Dla absolwentów Oxbridge, Imperial, LSE czy UCL znalezienie pracy w ciągu tych 2 lat jest realnie osiągalne.

Życie studenckie w UK

Studia w Wielkiej Brytanii to nie tylko wykłady i biblioteki – to doświadczenie kulturalne, które zmienia sposób myślenia. Brytyjski system uczelniany ma tradycje sięgające średniowiecza i pewne elementy, które nie istnieją nigdzie indziej na świecie.

Freshers’ Week; pierwszy tydzień na uczelni to tydzień orientacyjny (freshers’ week), który jest jednocześnie tygodniem imprez, tarów organizacji studenckich, spotkań integracyjnych i eksploracji miasta. To moment, w którym nawiązujesz znajomości na kolejne 3 lata. Każda uczelnia organizuje Freshers’ Fair z setkami societies (kół studenckich) – od debating societies, przez sport, po polskie stowarzyszenia studenckie.

Życie w college’ach; na Oxfordzie, Cambridge i Durham system college’ów oznacza, że twoje codzienne życie kręci się wokół college’u: mieszkasz tam, jesz posiłki w formal hall (kolacja w togach!), korzystasz z biblioteki, baru, JCR (Junior Common Room – pokój wspólny). To tworzy intensywną społeczność wewnątrz dużego uniwersytetu.

Pub culture; Wielka Brytania to kraj, w którym pub jest instytucją społeczną. Student Union bar istnieje na każdej uczelni, a wieczorne wyjścia do pubu są integralną częścią życia studenckiego. W Londynie studenci eksplorują Soho, Camden, Shoreditch; w Edynburgu – Grassmarket i Royal Mile; w Manchesterze, Northern Quarter.

Sport – brytyjskie uczelnie traktują sport poważnie. Varsity Match (Oxford vs Cambridge w rugby, wioślarstwie i cricket) to wydarzenia o ogólnokrajowej randze. Każda uczelnia ma dziesiątki drużyn sportowych, od piłki nożnej przez wioślarstwo po quidditch (tak, to istnieje). Intramural sports, rozgrywki międzywydziałowe i międzykoledżowe – angażują tysiące studentów.

Polskie społeczności studenckie istnieją na większości dużych uczelni (szczególnie w Londynie; UCL, Imperial, KCL, LSE), w Edynburgu, Manchesterze i Glasgow. Polscy studenci organizują spotkania, świąteczne wigilie i pomagają nowym studentom w aklimatyzacji.

Często zadawane pytania

Podsumowanie – dla kogo są studia w UK?

Wielka Brytania oferuje coś, czego żaden inny kraj w Europie nie jest w stanie zaoferować w takiej skali: najwyższej klasy edukację w języku angielskim, dyplom rozpoznawalny globalnie, 3-letnie intensywne programy i bezpośredni dostęp do jednego z najdynamiczniejszych rynków pracy na świecie. Cztery uczelnie w globalnym top 10, system tutorialny na Oxbridge, Graduate Route na 2 lata, te argumenty są trudne do podważenia.

Ale trzeba być realistą: studia w UK po Brexicie kosztują 3–10 razy więcej niż na porównywalnych uczelniach europejskich. Łączny koszt 3-letniego programu w Londynie to 640 000–960 000 PLN – kwota, za którą w Holandii studiujesz 3 lata i masz jeszcze pieniądze na mieszkanie, a w Niemczech; kończysz studia praktycznie bez wydawania na czesne. Brak dostępu do Student Finance England dla Polaków oznacza, że całość finansujesz z własnej kieszeni, stypendiów lub pracy zarobkowej.

Studia w UK mają największy sens, jeśli: celujesz w konkretne branże, gdzie brytyjski dyplom daje przewagę (bankowość inwestycyjna, prawo, medycyna, globalny konsulting); masz stypendium lub solidne wsparcie finansowe; cenisz szybkość (3 lata zamiast 4–5) i specjalizację od pierwszego dnia. Jeśli twój priorytet to stosunek jakości do ceny, rozważ Holandię, Niemcy, Danię lub Irlandię – anglojęzyczne studia w UE, bez wiz i za ułamek ceny.

Następne kroki

1. Wybierz 5 uczelni i programów; strategicznie rozłóż ryzyko: 1–2 ambition choices, 2–3 realistic choices, 1 safety choice. Sprawdź nasze przewodniki po Oxfordzie, Cambridge, Imperial, UCL, LSE, Edynburgu, KCL, Manchesterze, Warwick i St Andrews
2. Zdaj IELTS (6.5–7.5) lub TOEFL (92–110) – przygotuj się z prepclass.io, które oferuje pełne testy próbne z feedbackiem AI. Więcej o wyborze testu w naszym przewodniku TOEFL vs IELTS
3. Napisz personal statement – zacznij 3–6 miesięcy przed deadline. Pokaż pasję do kierunku, nie do uczelni. Bądź konkretny
4. Zarejestruj się w UCAS (ucas.com) i sprawdź wymagania dotyczące polskiej matury na stronach wybranych uczelni
5. Zaplanuj finansowanie; oblicz łączny koszt (czesne + życie + wiza + IHS) i sprawdź opcje stypendialne
6. Pamiętaj o deadlines – 15 października (Oxbridge/med), 29 stycznia (reszta). Nie czekaj na ostatni dzień

Sprawdź też nasze inne przewodniki: studia w Holandii, studia w Niemczech, studia w Irlandii i kompletny przewodnik po egzaminie SAT. Powodzenia!