Hoe toegelaten worden tot MIT – de complete gids voor studenten 2026

Op de hoek van Massachusetts Avenue en Memorial Drive staat een gebouw met een koepel die studenten regelmatig hacken, door er een replica van een politieauto of een T-Mobile telefoon bovenop te plaatsen. Binnen, in de gangen van de Infinite Corridor, schijnt om 16:30 uur halverwege november een straal van de ondergaande zon perfect door de hele 251 meter lange gang, een gebeurtenis die MIT’ers vieren als een astronomische feestdag. Een paar honderd meter verderop, in het MIT Media Lab, ontwerpt iemand net een gedachte-gestuurde prothese, terwijl in de kelder van gebouw 26 een team van studenten een kernfusiereactor bouwt. Dit is geen sciencefiction. Dit is een gewone dinsdag op het Massachusetts Institute of Technology.

MIT is een universiteit die geen introductie behoeft – maar wel een eerlijke gids nodig heeft. Want de waarheid is: de acceptatiegraad bedraagt ongeveer 3,9%, wat MIT een van de moeilijkst toegankelijke universiteiten ter wereld maakt. Voor een Nederlandse eindexamenkandidaat zijn de kansen nog kleiner – MIT neemt jaarlijks slechts enkele tientallen studenten uit heel continentaal Europa aan. Maar er is een groep die reële kansen heeft: medaillewinnaars van internationale wetenschapsolympiades. Als je een medaille hebt van de IMO, IPhO, IOI of IChO, neemt MIT je serieus – want precies zulke denkers zoekt het.

In deze gids leid ik je door het hele aanmeldingsproces voor MIT: van het MyMIT-portaal (nee, MIT gebruikt geen Common App), via de SAT/ACT-vereisten, essays, sollicitatiegesprekken, tot de kosten, need-blind beurzen en een realistische vergelijking met Europese alternatieven, ETH Zürich, EPFL en Imperial College London. Als je droomt van STEM op het hoogste wereldniveau, vertelt dit artikel je precies wat je moet weten, zonder opsmuk en zonder valse beloften.

Ranglijsten en de positie van MIT in de wereld

MIT concurreert niet in ranglijsten, MIT domineert ze. In de QS World University Rankings bekleedt de universiteit de positie #1 wereldwijd onafgebroken sinds 2012, dertien jaar op rij. Dit is een record dat geen enkele andere universiteit zelfs maar heeft benaderd. In de Times Higher Education World University Rankings 2026 staat MIT wereldwijd op de 2e plaats, alleen overtroffen door Oxford, wat voornamelijk het gevolg is van de THE-methodologie, die universiteiten met een groot aantal internationale studenten bevoordeelt (en MIT is relatief klein). In de U.S. News & World Report staat MIT op de 2e plaats onder Amerikaanse universiteiten, direct na Princeton.

Maar het zijn de vakspecifieke ranglijsten die de ware dominantie van MIT laten zien. In de QS by Subject-ranking bekleedt de universiteit de eerste plaats ter wereld in maar liefst 11 disciplines: informatica, elektrotechniek, werktuigbouwkunde, chemische technologie, materiaalkunde, wiskunde, natuurkunde, statistiek, architectuur, economie en linguïstiek. Lees deze lijst nog eens – MIT is nummer 1 in de helft van alle bestaande STEM-disciplines. Als je geïnteresseerd bent in de beste technische universiteiten in de VS, staat MIT bovenaan elke van deze lijsten.

Wat MIT echt onderscheidt van zelfs Stanford of Caltech, is de verhouding tussen schaal en onderzoekskwaliteit. MIT heeft slechts 11.800 studenten (ter vergelijking: UCL heeft er 46.000, en University of Manchester 40.000), maar genereert meer patenten, spin-offs en baanbrekende publicaties dan universiteiten die vijf keer zo groot zijn. Alumni van MIT hebben bedrijven opgericht die gezamenlijk inkomsten genereren die het BBP van veel landen overtreffen; Dropbox, Intel, Qualcomm, Koch Industries, Bose en iRobot zijn slechts enkele voorbeelden.

Een vergelijking met Europese alternatieven is natuurlijk. ETH Zürich, #7 in QS, laag collegegeld, uitstekend in engineering en natuurwetenschappen – dit is waarschijnlijk de dichtstbijzijnde Europese tegenhanger van MIT. EPFL (#14 QS) combineert Zwitserse kwaliteit met een lagere instapdrempel. Imperial College London (#2 QS in het Verenigd Koninkrijk) biedt STEM op het hoogste Europese niveau. Alle drie zijn realistisch voor ambitieuze Nederlandse eindexamenkandidaten – MIT, laten we eerlijk zijn, is realistisch voornamelijk voor olympiërs.

Toelating tot MIT – stap voor stap

Het eerste wat je moet weten: MIT gebruikt geen Common App. In tegenstelling tot de meeste Amerikaanse universiteiten heeft MIT een eigen aanmeldingsportaal – MyMIT (my.mit.edu). Dit is een aparte aanmelding, met eigen essays, eigen formulieren en een eigen systeem. Als je je tegelijkertijd aanmeldt bij andere universiteiten in de VS via de Common App of Coalition App, bereid je dan voor op dubbel werk.

Het toelatingsproces voor MIT is holistisch; de commissie kijkt niet alleen naar cijfers en testresultaten, maar naar het geheel: prestaties, passies, karakter, potentieel voor samenwerking en bijdrage aan de MIT-gemeenschap. Maar laten we realistisch zijn: zonder sterke testresultaten en indrukwekkende STEM-prestaties zijn de kansen van een Nederlandse kandidaat bijna nul. MIT verklaart officieel dat “there is no formula for admission”, maar officieus is het profiel van een toegelaten student vrij duidelijk.

Vereiste documenten:

1. MyMIT-formulier – persoonlijke gegevens, schoolinformatie, buitenschoolse activiteiten (maximaal 4 hoofdactiviteiten)
2. 5 korte essays (elk 100-250 woorden) – MIT vraagt naar je passies, denkwijze, samenwerkingservaringen en hoe je omgaat met uitdagingen
3. SAT- of ACT-resultaten – MIT heeft de testverplichting opnieuw ingevoerd vanaf de cyclus 2022/2023. Mediaan SAT van toegelatenen: 1540–1580. Oefen met okiro.io – het platform biedt volledige SAT-oefentests met AI-feedback
4. TOEFL- of IELTS-resultaten – TOEFL iBT minimum 90 (aanbevolen 100+), IELTS Academic minimum 7.0 (aanbevolen 7.5). Bereid je voor met prepclass.io
5. 2 aanbevelingsbrieven van docenten – één van een wiskunde-/natuurwetenschapsdocent, de andere van een docent geesteswetenschappen/sociale wetenschappen
6. Cijferlijst – MIT begrijpt het Nederlandse onderwijssysteem en vereist geen omrekening naar GPA
7. Aanmeldingskosten: 75 USD (vrijstelling mogelijk bij moeilijke financiële situatie)

Een cruciaal verschil voor Nederlandse kandidaten: MIT behandelt je niet als een “internationale student” met een aparte plaatsenpool (zoals bijvoorbeeld de University of Cambridge doet). MIT beoordeelt alle kandidaten – Amerikanen en buitenlanders – in hetzelfde proces. Dit klinkt eerlijk, maar in de praktijk betekent het dat je direct concurreert met leerlingen van elite Amerikaanse scholen, die toegang hadden tot geavanceerdere cursussen (AP), onderzoeksmogelijkheden en professionele adviseurs. Je Nederlandse VWO-diploma met hoge cijfers is indrukwekkend – maar in de MIT-pool is het een startpunt, geen onderscheidende factor.

Wat Nederlandse kandidaten echt onderscheidt? Internationale olympiades. Een medaille van de IMO (Internationale Wiskunde Olympiade), IPhO (Natuurkunde), IOI (Informatica), IChO (Scheikunde) of IBO (Biologie) is waarschijnlijk het sterkste signaal dat een Nederlandse eindexamenkandidaat naar de MIT-commissie kan sturen. Nederlandse studenten hebben een sterke traditie van succes op wetenschapsolympiades, en middelbare scholieren winnen regelmatig medailles op de IMO en IPhO. Als je een medaillewinnaar bent, komt je aanmelding op een heel andere stapel terecht. Als je dat niet bent, zijn je kansen statistisch minimaal, hoewel niet nul.

Andere elementen die de aanmelding van een Nederlandse kandidaat versterken:

• Maker portfolio – als je dingen bouwt (robots, apps, elektronische apparaten, open-source projecten), waardeert MIT dit meer dan welke andere universiteit dan ook. Het MIT Maker Portfolio is een optionele aanvulling op de aanmelding
• Onderzoeksprojecten – deelname aan jeugdwetenschapsprogramma’s, wetenschappelijke publicaties, samenwerking met universiteiten
• MIT-programma’s – MIT THINK, MIT Launch, RSI (Research Science Institute); deelname aan deze programma’s is een sterk signaal
• Programmeren en tech-projecten – GitHub portfolio, applicaties met gebruikers, bijdrage aan open-source

Denk aan de omrekening van je Nederlandse eindexamenresultaten; onze aparte gids legt uit hoe je cijfers worden geïnterpreteerd door buitenlandse universiteiten. Meer over het SAT-examen vind je in de complete gids voor de SAT, en over de benodigde scores voor Europese studies, in ons artikel welke SAT-score voor studies in Europa.

Studierichtingen – wat studeer je aan MIT?

MIT organiseert studies in vijf scholen (Schools): School of Engineering, School of Science, School of Architecture and Planning, Sloan School of Management en School of Humanities, Arts, and Social Sciences. Maar dit is geen klassiek Europees systeem, waar je op de dag van aanmelding een studierichting kiest. Aan MIT volg je het eerste jaar een gemeenschappelijk kernprogramma: wiskunde (calculus, lineaire algebra), natuurkunde (mechanica, elektriciteit en magnetisme), scheikunde en biologie. Pas aan het einde van het eerste jaar declareer je je major (hoofdrichting). Je kunt ook een double major of minor kiezen, en veel studenten doen dat.

De School of Engineering – dit is het hart van MIT en de reden waarom de meeste studenten zich hier aanmelden. De afdeling Elektrotechniek en Informatica (EECS, Course 6) is waarschijnlijk het sterkste informaticaprogramma ter wereld – alumni stromen massaal naar Google, Meta, Apple, NVIDIA en startups in Silicon Valley. Werktuigbouwkunde (Course 2), Chemische Technologie (Course 10) en Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek (Course 16) – elk van deze programma’s is #1 of #2 ter wereld. Als je droomt van een carrière in tech, robotica, AI of ruimtevaarttechniek, is de School of Engineering een Mekka.

De School of Science omvat wiskunde (Course 18), natuurkunde (Course 8), scheikunde (Course 5), biologie (Course 7) en aardwetenschappen (Course 12). Het natuurkundeprogramma van MIT is legendarisch; hier doceerden Feynman en Lewin, hier werden de fundamenten van de deeltjesfysica en kosmologie gelegd. Wiskunde aan MIT is een combinatie van zuivere theorie met toepassingen; alumni gaan zowel naar de academische wereld als naar hedgefondsen en kwantitatieve handelsbedrijven.

De MIT Sloan School of Management biedt een bachelorprogramma (Course 15) dat management combineert met data-analyse en technologie. Dit is geen klassieke “bedrijfskunde” in de Europese zin – Sloan is diep technologisch, met de nadruk op fintech, operaties en technologisch ondernemerschap. Als je geïnteresseerd bent in bedrijfskunde, maar met een technische achtergrond, is Sloan een betere keuze dan traditionele Europese business schools.

De School of Humanities, Arts, and Social Sciences (SHASS) is een verrassing voor veel kandidaten – MIT heeft sterke humaniora-, economische en linguïstische programma’s. Het economieprogramma (Course 14) is #1 ter wereld in de QS-ranking (ja, MIT verslaat hier zelfs LSE en Harvard). Veel STEM-studenten kiezen een minor in economie of filosofie, wat hen een uitzonderlijk breed perspectief geeft.

Het MIT Media Lab verdient een aparte vermelding; dit is een interdisciplinair onderzoekslaboratorium op het snijvlak van technologie, kunst, wetenschap en design. Hier ontstaan projecten die klinken als sciencefiction: kunstmatige bladeren die energie produceren, machines die emoties lezen, brein-computerinterfaces. Bachelorstudenten kunnen zich bezighouden met projecten van het Media Lab via het UROP-programma (Undergraduate Research Opportunities Program), en velen doen dit al vanaf het eerste semester.

Kosten van studeren en leven in Cambridge, Massachusetts

Laten we meteen eerlijk zijn: MIT is duur. Het collegegeld voor het academisch jaar 2025/2026 bedraagt 65.500 USD. Daarbij komen de kosten voor huisvesting, maaltijden, ziektekostenverzekering, studiematerialen en persoonlijke uitgaven. MIT schat de totale jaarlijkse studiekosten (Cost of Attendance) op ongeveer 86.000 USD. Over vier jaar is dat meer dan 344.000 USD – een bedrag waar je in Nederland een aanzienlijk deel van een huis mee zou kunnen kopen.

Maar – en dat is een grote “maar” – MIT hanteert een beleid van 100% need-met. De universiteit verbindt zich ertoe 100% van de gedocumenteerde financiële behoefte van elke toegelaten student te dekken, ongeacht diens nationaliteit. In de praktijk: als je gezin minder dan 75.000 USD per jaar verdient (wat voor veel Nederlandse gezinnen geldt), dekt MIT het volledige collegegeld, de huisvesting en de maaltijden. Gezinnen die minder dan 200.000 USD verdienen, betalen niet meer dan 10% van hun inkomen. Ongeveer 58% van de MIT-studenten ontvangt financiële hulp, en het gemiddelde beurzenpakket bedraagt meer dan 60.000 USD per jaar.

De kosten van levensonderhoud in Cambridge/Boston zijn hoog, maar vergelijkbaar met andere grote steden in de VS. De MIT-studentenhuizen kosten ongeveer 12.500–14.000 USD per jaar (inbegrepen in de Cost of Attendance). Maaltijden op de campus – ongeveer 6.500 USD per jaar. Ziektekostenverzekering – ongeveer 4.000 USD (verplicht). Boeken en studiematerialen – 800–1.200 USD. Vervoer (metro T) – 90 USD per maand met studentenkorting. Persoonlijke uitgaven – 2.000–3.000 USD per jaar.

Onthoud: internationale studenten met een F-1 visum mogen tijdens het semester tot 20 uur per week op de campus werken. MIT biedt het UROP-programma (Undergraduate Research Opportunities Program) aan, dat niet alleen onderzoekservaring biedt, maar ook betaald is – typisch 15–20 USD/uur. Veel studenten financieren een deel van hun persoonlijke uitgaven via UROP.

Beurzen en financiële hulp

MIT hanteert een beleid van need-blind admission voor alle kandidaten, zowel Amerikaanse als internationale. Dit is een enorme zeldzaamheid: van de duizenden universiteiten in de VS bieden slechts enkele (MIT, Harvard, Yale, Princeton, Amherst) need-blind toelating voor buitenlandse studenten. Dit betekent dat je financiële situatie geen invloed heeft op de toelatingsbeslissing; de toelatingscommissie weet niet hoeveel je ouders verdienen wanneer ze je aanmelding beoordelen.

Na toelating garandeert MIT de dekking van 100% van de gedocumenteerde financiële behoefte. Hoe werkt dit in de praktijk? Je moet het CSS Profile (een tool van College Board) invullen en financiële documenten van je ouders aanleveren – belastingaangiften, inkomensverklaringen, vertaald naar het Engels. Op basis van deze gegevens berekent MIT je Expected Family Contribution (EFC) – het bedrag dat je gezin zou moeten kunnen betalen. De rest wordt gedekt door MIT, in de vorm van beurzen (geen leningen), werk op de campus en kleine studieleningen.

Concrete drempels: gezinnen met een inkomen van minder dan 75.000 USD per jaar, volledige dekking van alle kosten, inclusief reizen. Gezinnen met een inkomen van 75.000–200.000 USD, collegegeld volledig of bijna volledig gedekt, met een eigen bijdrage van niet meer dan 10% van het inkomen. Zelfs gezinnen met een inkomen van meer dan 200.000 USD ontvangen vaak gedeeltelijke hulp.

Voor veel Nederlandse gezinnen (het mediane besteedbare inkomen per huishouden in Nederland ligt rond de €35.000-€40.000 per jaar, wat neerkomt op ~40.000-45.000 USD) betekent dit dat studeren aan MIT de facto gratis zou zijn – als je maar wordt toegelaten. De paradox van MIT is dat het moeilijkste deel niet de financiering is, maar de toelating. Als je wordt toegelaten, zullen de financiën geen probleem zijn.

Extra externe opties voor Nederlandse studenten:

• Fulbright Programma – beurzen voor master-/PhD-studenten, niet voor bachelorstudenten, maar nuttig om te weten voor de toekomst
• Er zijn diverse stichtingen en programma’s die beurzen aanbieden voor Nederlandse studenten in de VS, zoals het Fulbright Programma (voor graduate studies).
• Er zijn ook nationale beurzenprogramma’s voor studeren in het buitenland, zoals via Nuffic.
• MIT Externships en UROP – betaalde stages en onderzoeksprogramma’s op de campus (15–20 USD/uur)

MIT vs ETH Zürich: ETH Zürich is de dichtstbijzijnde Europese tegenhanger van MIT – #7 ter wereld, met dominantie in engineering, natuurkunde en informatica. Een cruciaal verschil: ETH kost 1.500 CHF collegegeld per jaar (vs 65.500 USD aan MIT) en is realistisch toegankelijk voor een Nederlandse eindexamenkandidaat met sterke resultaten. Nadelen: bachelorstudies worden in het Duits gegeven (Engels pas bij masterstudies), en het Basisprüfung-examen na het eerste jaar elimineert 30–40% van de studenten. Als MIT je droom is, zou ETH je plan A moeten zijn.

MIT vs EPFL: EPFL in Lausanne is het “MIT van Europa”, kleiner, internationaler, met een prachtige campus aan het Meer van Genève. Bachelorstudies in het Frans (maar met de optie van een CMS-toelatingsexamen, dat de Franse taalvereiste omzeilt), masterstudies in het Engels. Collegegeld: 1.266 CHF/jaar. EPFL is sterk in informatica, engineering en neurowetenschappen, met nauwe banden met CERN. Voor een Nederlandse student is EPFL een realistisch alternatief; je moet een toelatingsexamen afleggen, maar je hoeft geen olympiër te zijn.

MIT vs Imperial College London: Imperial is de beste STEM-universiteit in het Verenigd Koninkrijk, #2 in QS (VK), met sterke engineering-, informatica- en medische programma’s. Na Brexit bedraagt het collegegeld voor internationale studenten (waaronder Nederlanders) ongeveer 38.000 GBP/jaar; duur, maar met een voorspelbaarder toelatingsproces dan MIT. Een acceptatiegraad van 12–15% is ver verwijderd van de 3,9% van MIT, wat Imperial een reële optie maakt voor ambitieuze Nederlandse kandidaten.

Studentenleven aan MIT

De MIT-campus strekt zich uit langs de Charles River in Cambridge, Massachusetts – tegenover de skyline van Boston. Dit is geen idyllische Engelse campus met zandstenen muren zoals Oxford of Cambridge; de architectuur van MIT is eclectisch, van de neoklassieke koepel van Building 10 tot het deconstructivistische Stata Center, ontworpen door Frank Gehry, dat eruitziet als een gebouw na een aardbeving. MIT-studenten navigeren de campus met gebouwnummers (Building 26, Building 4), niet met namen – omdat dat efficiënter is.

De MIT-cultuur is een cultuur van hackers – niet in de zin van cybercriminaliteit, maar van het creatief doorbreken van regels. MIT-hacks zijn een legendarische traditie: studenten plaatsen stiekem vreemde objecten op de Great Dome (een politieauto, een replica van de TARDIS uit Doctor Who, een koe), lossen verborgen raadsels op de campus op en voeren wekenlange nerf gun-oorlogen. Het onofficiële motto van MIT – IHTFP – staat officieel voor “I Have Truly Found Paradise”, maar elke student weet dat de ware betekenis “I Hate This F***ing Place” is – en dat zijn beide betekenissen tegelijkertijd, want MIT is tegelijkertijd de beste en de moeilijkste ervaring van je leven.

Academische stress aan MIT is reëel en wordt openlijk besproken. Het eerstejaars programma (freshman year) wordt beoordeeld met een pass/no record systeem – als je faalt, verdwijnt de beoordeling van je cijferlijst. Dit is geen altruïsme, maar noodzaak – “drinking from the firehose” (drinken uit de brandslang) is de officiële MIT-metafoor voor de intensiteit van het eerste jaar. Elke student volgt tegelijkertijd 4-5 vakken, waarvan elk 12-15 uur werk per week vereist – in totaal 60-70 uur studie per week. MIT-studenten slapen minder, drinken meer koffie en bouwen meer dingen om 3 uur ‘s nachts dan studenten van welke andere universiteit ter wereld dan ook.

Maar de MIT-gemeenschap is ook uitzonderlijk ondersteunend. Het systeem van woongroepen (studentenhuizen met unieke culturen, van het rustige, studieuze MacGregor House tot de chaotische, feestelijke East Campus) creëert een onmiddellijk gevoel van verbondenheid. Meer dan 500 studentenorganisaties omvatten alles, van het MIT Robotics Team en Solar Electric Vehicle Team tot de MIT Outing Club (klimmen, kajakken) en het MIT Shakespeare Ensemble. Er zijn ook diverse internationale studentenverenigingen. De Nederlandse studentenpopulatie aan MIT is doorgaans klein (0-3 bachelorstudenten per jaargang).

Cambridge en Boston vormen een van de beste studentensteden ter wereld. Harvard is letterlijk om de hoek (15 minuten lopen). Kendall Square, de thuisbasis van Google, Amazon, Microsoft, Moderna en honderden biotech-startups, grenst aan de MIT-campus. Boston heeft een uitstekende muziek-, sport- (Red Sox, Celtics, Patriots, Bruins) en culinaire scene, en New England in de herfst (fall foliage) is een van de mooiste plekken op aarde.

Carrièreperspectieven na MIT – waarom het je leven verandert

Laten we eerlijk zijn: MIT op je CV opent deuren die voor niemand anders opengaan. Het mediane salaris van een MIT-alumnus 1 jaar na het behalen van een BSc is ongeveer 115.000 USD – meer dan veel Nederlanders in een decennium verdienen. In de technologische en financiële sector (kwantitatieve handel) kunnen de eerste salarissen met bonussen de 200.000 USD overschrijden. Bedrijven zoals Jane Street, Citadel en Two Sigma werven agressief op de MIT-campus en bieden startpakketten aan die vanuit Nederlands perspectief absurd klinken.

Maar een carrière na MIT gaat niet alleen over salaris. Het alumni-netwerk van MIT is een van de krachtigste netwerkinstrumenten ter wereld. Alumni van MIT hebben meer dan 30.000 bedrijven opgericht – als het “Land van MIT” een land zou zijn, zou het BBP ongeveer 1,9 biljoen USD bedragen, wat het de 10e grootste economie ter wereld zou maken. Het is een netwerk waar je één keer instapt en voor altijd deel van uitmaakt.

FAQ – Veelgestelde vragen over MIT

Samenvatting – voor wie is MIT?

MIT is de beste technische universiteit ter wereld – en tegelijkertijd een van de moeilijkst toegankelijke universiteiten op de planeet. Voor een Nederlandse eindexamenkandidaat zonder medaille van een internationale wetenschapsolympiade zijn de kansen op toelating statistisch gezien bijna nul. Dit is geen pessimisme – dit is realisme dat je aanmeldingsstrategie zou moeten bepalen. Meld je aan bij MIT als je een uitzonderlijk profiel hebt – een IMO/IPhO/IOI-medaille, indrukwekkende technische projecten, een SAT-score van 1550+ – maar zet niet alles op één kaart.

Als je doel STEM-onderwijs van het absoluut hoogste wereldniveau is, biedt Europa opties die zowel realistisch als uitstekend zijn. ETH Zürich is waarschijnlijk het beste alternatief, #7 ter wereld, collegegeld 1.500 CHF per jaar, sterker op veel engineeringgebieden dan wat het Verenigd Koninkrijk te bieden heeft. EPFL combineert Zwitserse kwaliteit met een prachtige campus en nauwe banden met CERN. Imperial College London biedt prestige en de Londense arbeidsmarkt. Bekijk ook onze ranglijst van de beste technische universiteiten in de VS; MIT staat bovenaan, maar Georgia Tech, Carnegie Mellon en UC Berkeley zijn universiteiten met hogere acceptatiegraden en vergelijkbare kwaliteit op specifieke gebieden.

Volgende stappen

1. Evalueer realistisch je profiel – heb je een medaille van een internationale olympiade, uitzonderlijke projecten of andere prestaties die opvallen in de wereldwijde kandidatenpool?
2. Doe de SAT (doel: 1550+, Wiskunde: 800) – oefen met okiro.io, dat volledige SAT-oefentests met AI-feedback aanbiedt
3. Doe de TOEFL (doel: 100+) of IELTS (doel: 7.5) – bereid je voor met prepclass.io
4. Bouw een Maker Portfolio – laat zien dat je dingen bouwt, niet alleen tests aflegt
5. Meld je tegelijkertijd aan bij Europese alternatieven – ETH Zürich, EPFL, Imperial als realistisch plan A
6. Begin minimaal 18 maanden voor de deadline met de voorbereidingen – MIT vereist een langetermijnstrategie, geen last-minute sprint

Succes – en onthoud: zelfs als MIT ‘nee’ zegt, leidt de weg naar een STEM-carrière van wereldklasse ook via Zürich, Lausanne en Londen. Bekijk onze andere gidsen over studeren in Zwitserland en studeren in het Verenigd Koninkrijk.