Jak napisać eseje na Yale – kompletny przewodnik 2026

Siedzisz w pokoju o drugiej w nocy, kursor miga na pustym dokumencie, a nad głową masz deadline za trzy tygodnie. Prompt brzmi: “What is it about Yale that has led you to apply?” (125 słów). Zdanie, które właśnie napisałeś – “Yale is a world-renowned university with outstanding academics” – mogłoby pasować do każdej uczelni w top 20. Kasujesz je. Zaczynasz od nowa. I właśnie w tym momencie zaczyna się prawdziwa praca nad esejami na Yale.

Bądźmy szczerzy: eseje aplikacyjne na Yale to nie formalność. Przy wskaźniku akceptacji wynoszącym 3,73% w cyklu 2024-2025 (Yale przyjął 1 533 osoby spośród 41 116 kandydatów). REA + RD), komisja rekrutacyjna potrzebuje czegoś więcej niż doskonałych ocen i wyników SAT, żeby odróżnić cię od tysięcy równie mocnych kandydatów. Eseje to jedyne miejsce w całej aplikacji, gdzie mówisz własnym głosem – nie przez pryzmat transkryptu, listy aktywności czy rekomendacji nauczyciela. To tutaj komisja dowiaduje się, kim jesteś poza liczbami. I to tutaj polski kandydat ma szansę się naprawdę wyróżnić, albo przepaść w morzu generycznych odpowiedzi.

W tym przewodniku rozbierzemy na czynniki pierwsze każdy prompt esejowy Yale na cykl 2025-2026: krótkie odpowiedzi (Short Answer). Questions), esej “Why Yale” i trzy tematy esejów głównych po 400 słów. Pokażę ci, czego komisja rekrutacyjna szuka w każdej odpowiedzi, jakie strategie stosują kandydaci, którzy dostają się na Yale, jakich błędów unikać za wszelką cenę i jak twoje polskie doświadczenie może stać się twoim największym atutem. Jeśli szukasz ogólnego przewodnika po esejach na studia w USA, zajrzyj do naszego kompleksowego poradnika o esejach aplikacyjnych – tutaj skupimy się wyłącznie na Yale.

Co Yale naprawdę szuka w esejach?

Zanim usiądziesz do pisania, musisz zrozumieć jedną fundamentalną rzecz: komisja rekrutacyjna Yale czyta ponad 40 000 aplikacji rocznie. Każdy reader spędza średnio 15-20 minut na jednej aplikacji. Twoje eseje muszą w ciągu tych kilku minut odpowiedzieć na dwa pytania, które Yale stawia sobie przy każdym kandydacie:

“Kto z największym prawdopodobieństwem w pełni wykorzysta zasoby Yale?” i “Kto wniesie najbardziej znaczący wkład w społeczność Yale?”

Te dwa pytania to nie slogan z broszury rekrutacyjnej, to dosłownie framework, według którego komisja ocenia każdą aplikację. Yale mówi o tym otwarcie na swojej stronie admissions. Twoje eseje muszą, bezpośrednio lub pośrednio, dawać komisji powód do odpowiedzi “ten kandydat” na oba pytania jednocześnie.

Yale jako instytucja wyróżnia się kilkoma wartościami, które przewijają się przez całą kulturę uczelni. Ciekawość intelektualna – Yale chce studentów, którzy uczą się nie dla ocen, ale dlatego, że naprawdę ich to fascynuje. System Distributional Requirements i ponad 2 000 kursów do wyboru w Yale College oznacza, że Yale oczekuje studentów, którzy będą eksplorować dziedziny daleko poza swoim głównym kierunkiem. Zaangażowanie w community – residential college system (14 college’ów, do których studenci są przypisywani na cztery lata) sprawia, że życie wspólnotowe jest absolutnym centrum doświadczenia na Yale. Komisja szuka ludzi, którzy będą aktywnymi członkami tej społeczności, nie tylko biernymi konsumentami edukacji. Różnorodność perspektyw – Yale explicite mówi, że buduje każdy rocznik (class) jak mozaikę, chce, żeby każdy student wnosił coś unikalnego. I wreszcie leadership z substancją – nie chodzi o tytuły (“prezes klubu”), ale o realny wpływ i inicjatywę.

Dla polskiego maturzysty to jednocześnie wyzwanie i szansa. Wyzwanie, bo większość polskich szkół nie uczy tego typu refleksyjnego, osobistego pisania. Szansa, bo twoje polskie doświadczenie (dwujęzyczność, życie między kulturami, polska perspektywa na). Europę i świat) to coś, czego komisja nie widzi w tysiącach aplikacji z amerykańskich szkół średnich. Więcej o tym, jak polski background może ci pomóc w procesie rekrutacyjnym na Yale, znajdziesz w naszym osobnym przewodniku.

Anatomia aplikacji esejowej Yale 2025-2026

Aplikacja na Yale wymaga kilku warstw pisemnych odpowiedzi. Ich dokładna liczba i format zależą od platformy: Common Application, Coalition Application lub QuestBridge, ale treść jest w dużej mierze taka sama. Poniżej rozbijam je na trzy kategorie: krótkie odpowiedzi (200 znaków), pytania średniej długości (125-200 słów, i pełne eseje (400 słów).

Krótkie odpowiedzi (200 znaków), które mogą wszystko zmienić

Nie lekceważ krótkich odpowiedzi. Wielu kandydatów traktuje je jako formalne uzupełnienie, a tymczasem to jedno z najbardziej wyrównanych pól gry, każdy ma taki sam, mikroskopijny limit, i każdy musi zmieścić w nim coś autentycznego. Komisja czyta te odpowiedzi szybko, ale właśnie dlatego wyraziste odpowiedzi zostają w głowie.

”Co cię inspiruje?” (~200 znaków)

To pytanie sprawdza, czy potrafisz w jednym zdaniu pokazać, co cię napędza. Najgorsze, co możesz zrobić, to dać ogólnikową odpowiedź w stylu “Inspiring people and making a difference in the world.” Najlepsze odpowiedzi są konkretne i nieoczywiste. Pomyśl o momencie, miejscu, dźwięku, osobie lub idei, która naprawdę wywołuje w tobie reakcję, i nazwij ją wprost. Jeśli inspiruje cię to, jak twoja babcia opowiadała o PRL-u i jak to ukształtowało twoje rozumienie wolności, napisz to. Jeśli inspiruje cię cisza w Bibliotece Jagiellońskiej o szóstej rano, napisz to. Autentyczność bije uniwersalność.

”Kurs/książka/dzieło, które chciałbyś stworzyć” (~200 znaków)

To pytanie testuje kreatywność i intelektualną odwagę. Yale chce wiedzieć, jak myślisz, kiedy nikt ci nie mówi, co masz robić. Nie pisz o “kursie o zrównoważonym rozwoju”, to zbyt bezpieczne. Pomyśl o interdyscyplinarnym pomyśle, który łączy twoje zainteresowania w sposób, jakiego nikt by się nie spodziewał. Kurs o matematyce w polskiej poezji barokowej? Książka o wpływie architektury blokowisk na tożsamość pokolenia Z? To jest ten poziom specyficzności, którego szuka komisja.

”Kto (poza rodziną) miał na ciebie wpływ?” (~200 znaków)

Pułapka: nie pisz mini-biografii tej osoby. Masz 35 słów, komisja nie chce wiedzieć, kim ta osoba jest, tylko jak cię zmieniła. Nazwij osobę, nazwij zmianę. “Moja nauczycielka fizyki pani Kowalska nauczyła mnie, że nie rozumieć czegoś to nie porażka, ale zaproszenie, od tamtej pory zaczynam od pytań, na które nie znam odpowiedzi.” To jest kompletna odpowiedź.

”Coś o tobie, czego nie ma w aplikacji” (~200 znaków)

To twoja szansa na pokazanie ludzkiej strony, czegoś, co nie mieści się w kategoriach “achievements” i “activities”. Może zbierasz vintage’owe mapy? Może gotowanie zupa ogórkowa to twój rytuał na stres? Może potrafisz rozpoznać każdy kraj na mapie po kształcie granicy? Im bardziej specyficznie, tym lepiej. To nie jest test, to okno, przez które komisja widzi cię jako żywą osobę.

”Why Yale?”: 125 słów, które wymagają prawdziwego researchu

Esej “Why Yale” to bez wątpienia najważniejsza krótka odpowiedź w całej aplikacji, i jednocześnie ta, w której najwięcej kandydatów popełnia błąd. 125 słów to absurdalnie mało. Nie masz miejsca na wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Musisz wejść in medias res i każde słowo musi pracować.

Kluczowa strategia dla “Why Yale” to metoda “Bridge” – zbuduj most między czymś konkretnym w twojej historii a czymś konkretnym w ofercie Yale. Nie zaczynaj od Yale, zacznij od siebie. Przykład struktury: “Moje doświadczenie X doprowadziło mnie do pytania Y. Na Yale chcę to pytanie pogłębić przez Z [konkretny kurs/program/profesor], jednocześnie wnosząc do społeczności college’u moją perspektywę na W.”

125 słów to wystarczająco na jedną taką bridge, nie na trzy. Wybierz jedną, najsilniejszą koneksję i rozwiń ją z głębią. Komisja woli jedną autentyczną, dobrze przemyślaną odpowiedź niż trzy powierzchowne.

Ważna uwaga dla polskich kandydatów: jeśli nie miałeś okazji odwiedzić Yale osobiście, nie udawaj, że tam byłeś. Komisja doskonale rozumie, że kandydat z Krakowa czy Gdańska nie wyskoczył na weekend do New Haven. Twój research może być oparty na webinarach, rozmowach z obecnymi studentami, stronach poszczególnych departamentów i sylabusach kursów, to wszystko jest publicznie dostępne i pokazuje równie mocne zaangażowanie. Przygotowanie do [egzaminu SAT](/blog/egzamin-sat-przewodnik, i esejów powinno iść w parze, testuj swój wynik na okiro.io.io), a równolegle zaczynaj research nad esejami.

Zainteresowania akademickie (200 słów), które pokazują twój umysł

Prompt: “Tell us about a topic or idea that excites you and is related to one or more academic areas you selected. Why are you drawn to it? (200 words or fewer)”

To pytanie to złoto dla kandydatów, którzy naprawdę są intelektualnie ciekawi, i pułapka dla tych, którzy udają. 200 słów to wystarczająco dużo, żeby pokazać głębię, ale za mało na bullshit. Komisja natychmiast rozpozna, czy piszesz o czymś, co naprawdę cię fascynuje, czy tylko wymyślasz “ciekawy” temat pod aplikację.

Klucz do tej odpowiedzi: nie pisz o temacie, pisz o swoim stosunku do tematu. “Quantum computing is revolutionizing cryptography” to zdanie z Wikipedii. “I spent three months trying to understand Shor’s algorithm from a YouTube video, failed, found a paper by Prof. Aaronson that explained it differently, and now I can’t stop thinking about what post-quantum encryption means for privacy in countries with authoritarian governments”, to jest autentyczna ciekawość intelektualna w działaniu.

Rada dla polskich kandydatów: twoje polskie/europejskie doświadczenie daje ci unikalne kąty na wiele tematów. Ekonomia transformacji postkomunistycznej, wpływ Unii Europejskiej na prawo krajowe, dwujęzyczność i neurolingwistyka, historia Solidarności jako case study w political science, to wszystko tematy, które masz “w DNA” i których amerykański kandydat nie opowie z pierwszej ręki.

Trzy eseje główne (400 słów), jeden temat do wyboru

Esej główny to twoja największa przestrzeń do opowiedzenia historii. 400 słów to sporo, wystarczająco na pełną narrację z początkiem, rozwinięciem i zakończeniem. Yale daje ci do wyboru trzy tematy, a twój wybór sam w sobie mówi komisji coś o tobie.

Temat 1: “Dyskusja z kimś o odmiennym zdaniu”

“Reflect on a time when you discussed an issue important to you with someone who held a different opinion. Why was this experience meaningful to you?”

Ten prompt testuje twoją zdolność do intelektualnej pokory, czy potrafisz traktować odmienne zdanie jako okazję do nauki, nie jako zagrożenie? Yale jako instytucja kładzie ogromny nacisk na deliberation i civil discourse, debatowanie nie po to, żeby wygrać, ale żeby zrozumieć.

Wybierz ten temat, jeśli masz konkretną sytuację, w której naprawdę zmieniłeś zdanie, lub przynajmniej zrozumiałeś, dlaczego ktoś myśli inaczej. Nie pisz o polityce w abstrakcji (“I discussed climate change with a skeptic”). Pisz o konkretnej rozmowie z konkretną osobą w konkretnym miejscu. Kto to był? Co dokładnie powiedział? Co poczułeś, kiedy usłyszałeś argument, na który nie miałeś odpowiedzi?

Polscy kandydaci mają tutaj naturalną przewagę: dorastanie między pokoleniami, które różni doświadczenie PRL-u, Solidarności, transformacji, wejścia do UE, to daje autentyczny materiał do opowieści o zderzeniu perspektyw. Dyskusja z dziadkiem o kapitalizmie. Rozmowa z nauczycielem historii o lustracji. Debata ze znajomym z Erasmusa o tym, czym jest europejska tożsamość. To wszystko są prawdziwe, niefabrykowane sytuacje, i komisja to wyczuje.

Struktura, która działa: 1) Wejdź w scenę, kto, gdzie, kiedy (2-3 zdania). 2) Przedstaw kwestię i twoje stanowisko (2-3 zdania). 3) Oddaj głos drugiej stronie: co powiedziała ta osoba, co cię zaskoczyło? (3-4 zdania). 4) Refleksja: jak to zmieniło twoje myślenie? Czego się nauczyłeś o sobie? (4-5 zdań).

Temat 2: “Społeczność, z którą czujesz się związany”

“Reflect on your membership in a community to which you feel connected. Why is this community meaningful to you?”

To pytanie testuje twoją zdolność do definiowania przynależności) i do artykułowania, dlaczego pewne relacje i struktury mają dla ciebie znaczenie. Definicja “community” jest celowo otwarta: Yale explicite mówi, że możesz ją zdefiniować, jak chcesz.

Najczęstszy błąd: pisanie o zbyt oczywistej społeczności (drużyna sportowa, klasa szkolna) bez głębszej refleksji. Komisja przeczyta tysiące esejów o “my soccer team taught me teamwork.” Żeby się wyróżnić, musisz albo wybrać nieoczywistą społeczność, albo opisać oczywistą społeczność w nieoczywisty sposób.

Jako polski kandydat możesz opisać społeczność, która jest unikalna dla twojego kontekstu: społeczność harcerska, kółko olimpijczyków, polscy studenci przygotowujący się do studiów za granicą (może właśnie forum College). Council)!), babcina wieś, diaspora polska w Londynie, gdzie spędzałeś wakacje. Kluczowe pytania, na które musisz odpowiedzieć: Co ta społeczność dała ci, czego nie mógłbyś dostać nigdzie indziej? Jak zmieniła twoje rozumienie siebie? Jak twoja rola w niej ewoluowała?

Temat 3: “Doświadczenie, które wzbogaci Yale”

“Reflect on an element of your personal experience that you feel will enrich the Yale community. How has it shaped you?”

Ten prompt to najbardziej bezpośrednie pytanie o diversity of perspective, co takiego wnosisz do Yale, czego uczelnia nie ma? To nie jest pytanie o twoje osiągnięcia (na to jest activities list). To pytanie o doświadczenie życiowe, które ukształtowało twój sposób patrzenia na świat.

Dla polskich kandydatów: ten temat to potencjalnie twój najsilniejszy wybór. Dorastanie w kraju postkomunistycznym, życie między “starą” a “nową” Europą, doświadczenie emigracji (własnej lub rodzinnej), dwujęzyczność, polska perspektywa na geopolitykę, to wszystko są doświadczenia, które autentycznie wzbogacą społeczność Yale, i komisja to rozumie.

Ale uwaga: sam fakt bycia Polakiem to za mało. Nie pisz “As a Polish student, I bring a unique perspective.” Pokaż, jakie konkretne doświadczenie, moment, sytuacja dała ci tę perspektywę. Może to moment, kiedy tłumaczyłeś babci, co to jest ChatGPT, i uświadomiłeś sobie przepaść technologiczną między pokoleniami w Polsce. Może to doświadczenie dwóch systemów edukacyjnych, polskiego i brytyjskiego, które nauczyło cię, że “bycie dobrym uczniem” znaczy co innego w różnych kulturach.

Jak polski maturzysta może się wyróżnić?

Powiem wprost: być polskim kandydatem na Yale to jednocześnie trudniejsze i łatwiejsze niż być amerykańskim. Trudniejsze, bo masz mniej dostępu do zasobów (counselorów, campus visitów, alumni networks). Łatwiejsze, bo twoja perspektywa jest z natury inna niż 90% puli kandydatów.

Yale przyjmuje co roku około 11% studentów zagranicznych. W Class of 2028 międzynarodowi studenci reprezentowali 62 kraje. Polscy studenci na Yale istnieją, ale jest ich niewielu. To oznacza, że komisja rekrutacyjna prawdopodobnie nie czytała w tym cyklu innego eseju od polskiego kandydata. Twoja historia jest z definicji unikalna w tej puli.

Ale uwaga, i tu muszę być z tobą szczery, samo bycie Polakiem nie wystarczy. Komisja nie szuka “przedstawicieli krajów” – szuka ludzi, którzy potrafią artykułować, jak ich doświadczenie kształtuje ich myślenie. Oto kilka strategii, które mogą ci pomóc:

Dwujęzyczność jako narzędzie myślenia. Jeśli mówisz płynnie po polsku i angielsku (a może jeszcze w trzecim języku), to nie jest tylko umiejętność praktyczna, to inny sposób przetwarzania rzeczywistości. Badania neurolingwistyczne pokazują, że osoby dwujęzyczne dosłownie myślą inaczej o pojęciach abstrakcyjnych w zależności od języka. Jeśli masz na to osobisty przykład, moment, kiedy zdanie po polsku “brzmiało prawdziwie”, a po angielsku nie (albo odwrotnie), to jest materiał na esej.

Życie między systemami. Polski system edukacyjny, polska matura, kultura akademicka, to wszystko jest fundamentalnie inne niż amerykańskie. Jeśli potrafisz opisać, co ta różnica ci dała (nie “Poland bad, USA good”, ale autentyczną refleksję o obu systemach), to jest wartościowy wkład do społeczności Yale.

Europejska perspektywa na globalne problemy. Zmiana klimatu widziana z perspektywy kopalń Śląska. Migracja widziana z perspektywy granicy polsko-białoruskiej. Demokracja widziana z perspektywy kraju, który odzyskał ją 35 lat temu. To nie są abstrakcyjne tematy na debatę, to twoje życie.

Jednocześnie, i to jest kluczowe, nie pisz eseju “o Polsce”. Pisz esej o sobie, w którym Polska jest tłem, nie tematem. Komisja chce poznać ciebie, nie twój kraj.

Proces pisania, od chaosu do gotowego eseju

Pisanie esejów na Yale to nie jest proces liniowy. Nie usiądziesz, nie napiszesz od początku do końca i nie złożysz. To jest proces iteracyjny, który powinien wyglądać mniej więcej tak:

Faza 1: Brainstorming (2-3 tygodnie). Zanim napiszesz choćby jedno zdanie, spędź czas na myśleniu. Zrób listę 15-20 momentów, sytuacji, osób i idei, które miały na ciebie wpływ. Nie oceniaj ich jeszcze, po prostu je zapisz. Dobrą techniką jest “free writing” – ustawiasz timer na 10 minut i piszesz bez przerwy o jednym temacie, bez poprawiania, bez kasowania. Po kilku sesjach zobaczysz, które tematy mają najwięcej “mięsa”, bo to te, o których pisałeś najdłużej i najbardziej naturalnie.

Faza 2: Drafty (2-3 tygodnie). Napisz kompletne drafty dla każdego promptu. Pierwsza wersja będzie zła, i tak ma być. Celem pierwszego draftu nie jest jakość, tylko materiał. Pisz za dużo (600 słów na esej 400-słowny), a potem przycinaj. Przycinanie to łatwiejsze niż dodawanie.

Faza 3: Feedback i rewizja (2 tygodnie). Poproś 2-3 zaufane osoby o przeczytanie twoich esejów. Najlepszy feedback pochodzi od kogoś, kto zna angielski na poziomie akademickim i rozumie proces US admissions, ale równie wartościowy jest feedback od kogoś, kto cię dobrze zna i może powiedzieć “to nie brzmi jak ty”. Jeśli szukasz profesjonalnego wsparcia w przygotowaniu językowym, prepclass.io.io) oferuje nie tylko przygotowanie do TOEFL i IELTS, ale też narzędzia do doskonalenia pisania akademickiego.

Faza 4: Polish (1 tydzień). Ostatnie szlify, sprawdź, czy każde słowo pracuje, czy nie masz zbędnych przymiotników, czy twój głos jest spójny we wszystkich esejach. Przeczytaj głośno, jeśli zdanie brzmi nienaturalnie, gdy je mówisz, będzie brzmiało nienaturalnie, gdy je czytasz.

Pamiętaj: eseje Yale to tylko jeden element większej układanki aplikacyjnej. Twoje szanse zależą też od wyników egzaminu SAT (trenuj na okiro.io.io)), kosztów i pomocy finansowej, stypendiów i rekomendacji nauczycieli. Eseje nie mogą uratować słabej aplikacji, ale mogą absolutnie przesądzić wynik mocnej.

Realistyczne oczekiwania, bądźmy szczerzy o szansach

Muszę powiedzieć coś, czego większość poradników nie mówi: nawet z doskonałymi esejami możesz się nie dostać na Yale. Wskaźnik akceptacji 3,73% oznacza, że Yale odrzuca ponad 96% kandydatów, w tym wielu z perfekcyjnymi ocenami, wynikami SAT i esejami. Process admissions na uczelniach Ivy League ma element losowości, którego nikt nie kontroluje: ile innych kandydatów z twojego regionu aplikowało w tym samym cyklu, jakie potrzeby miał rocznik (np. brakuje oboistów lub fizyków), jakie priorytety instytucjonalne obowiązywały w danym roku.

Nie mówię tego, żeby cię zniechęcić, mówię to, żebyś podszedł do procesu ze zdrową perspektywą. Najlepsi kandydaci traktują eseje na Yale jako ćwiczenie w samopoznaniu, nie tylko jako narzędzie rekrutacyjne. Proces pisania esejów, głębokie zastanowienie się nad tym, kim jesteś, co cię napędza i dokąd zmierzasz, ma wartość niezależnie od wyniku. Te same eseje (z modyfikacjami) posłużą ci do aplikacji na inne uczelnie, a umiejętność refleksyjnego pisania o sobie będzie ci służyć przez całe życie.

Jeśli rozważasz Yale, powinieneś jednocześnie budować silną listę innych uczelni, zarówno w USA, jak i w Europie. Sprawdź nasze przewodniki po Oxford, Cambridge, [LSE](/blog/studia-na-lse-london-school-of-economics-przewodnik, czy Sciences). Po, to uczelnie równie wybitne, z innymi procesami rekrutacyjnymi i innymi szansami. Wielu polskich studentów, którzy nie dostali się na Ivy League, trafia na uczelnie, które okazują się dla nich idealnym miejscem. Więcej o całym procesie rekrutacyjnym znajdziesz w naszym przewodniku o dostaniu się na Yale.

Podsumowanie, twoje eseje, twoja historia

Eseje na Yale to nie test pisarstwa, to test samoświadomości. Komisja rekrutacyjna szuka ludzi, którzy wiedzą, kim są, potrafią o tym mówić z autentycznością i chcą wnieść coś unikalnego do społeczności Yale. Jako polski kandydat masz perspektywę, której większość aplikantów nie posiada, ale musisz ją potrafić artykułować konkretnie, refleksyjnie i bez generycznych frazesów.

Zapamiętaj trzy rzeczy: po pierwsze, każdy esej powinien dodawać nowy wymiar do twojej aplikacji, nie powtarzaj się. Po drugie, konkretność bije ogólność, jedna historia z twojego życia jest warta więcej niż dziesięć deklaracji o zmienianiu świata. Po trzecie, komisja czyta 40 000 aplikacji, twój esej musi zostać w pamięci readera po tym, jak zamknie twoją teczkę i otworzy następną.

Następne kroki:

1. Przeczytaj prompty esejowe na stronie Yale Admissions.edu/) – upewnij się, że masz aktualne pytania na cykl 2025-2026
2. Zrób brainstorming 15-20 potencjalnych tematów dla każdego promptu, zapisuj wszystko, nie oceniaj
3. Przeczytaj nasz kompleksowy poradnik o esejach aplikacyjnych – znajdziesz tam strategie, które dotyczą wszystkich uczelni
4. Zacznij przygotowanie do SAT/TOEFL na okiro.io.io, i prepclass.io.io) – eseje i testy to równoległe ścieżki, nie sekwencyjne
5. Sprawdź koszty Yale i opcje stypendialne, warto wiedzieć, że Yale jest need-blind i pokrywa 100% demonstrated need
6. Zapoznaj się z [całościowym przewodnikiem po Yale](/blog/yale-university-wszystko-co-musisz-wiedziec, i procesem rekrutacyjnym

Powodzenia. I pamiętaj, nawet jeśli Yale nie będzie twoim końcowym przystankiem, proces pisania tych esejów uczyni cię lepszym pisarzem, myślicielem i kandydatem na każdą uczelnię na świecie.